Con este artículo  nos gustaría dedicar un pequeño homenaje a nuestr@s alumnas y alumnos, y de paso a todos los Técnicos de emergencias sanitarias,  que pese a estar en primera línea les ha tocado trabajar sin EPIS y pelear por una vacuna que, en este caso,  está más que justificada

Desde fuera es difícil imaginar todo lo que hay detrás del trabajo que realizan, ¡no parece tan difícil! Pero en cada asistencia  hay toda una realidad muy diferente a la del resto.

Los técnicos de emergencias sanitarias, son mucho más que conductores de ambulancia, son los que llegan, actúan y trasladan en diferentes situaciones (accidentes de tráfico y  domésticos, enfermos crónicos y agudos,  enfermos que precisan quimioterapia, radioterapia, rehabilitación o cualquier otro tipo de asistencia sanitaria extrahospitalaria)

Hasta ahora los hemos visto en ambulancias de soporte vital básico, concertadas o  de soporte vital avanzado (UVI móvil), pero se han tenido que adaptar a esta nueva situación con un nuevo tipo de ambulancia para el traslado de pacientes Covid 19, coloquialmente conocida como   “bichoneta”

Para reflejar la realidad que les está tocando vivir  tenemos  las palabras de una de nuestras ex alumnas, Alba Parrilla que actualmente trabaja en una “bichoneta”, que resume la labor de estos técnicos mucho más allá de conducir ambulancias

“Son momentos muy tristes, evitas llorar delante de los pacientes porque eres el único apoyo para ellos durante el traslado, pones la mejor cara, y al final de la guardia te quitas el uniforme y lo dejas en la lavadora,  y con él dejas todos los momentos malos del día y te preparas para seguir adelante, por los que nos van a necesitar y por los que ya no están”

Para terminar, solo nos queda agradecerles su labor y mientras tanto seguir formando nuevas promociones de Técnicos en emergencias sanitarias

Arantza Hernández y Dorleta Sologaistoa

“Ezezagunerako bidaia. Mundua, klima eta ekologia krisian” (Inaki Petxarroman, Elkar)  liburuaren irakurketak eragindako zenbait gogoeta bildu gura lituzke idatzi honek.

Jakina den bezala, 2015ean Parisko Hitzarmena sinatu zuten 195 herrialdek, mende amaierarako bi graduko igoerara ez iristeko helburuarekin. Hori lortzeko, 2010 etik 2030 era atmosferara isurtzen ditugun berotegi gasak laurden bat gutxiko beharko ditugu eta 2070 erako zero isurketa beharko litzateke.

Ditugu, litzateke, 2070 … nik neuk ere bai?  Edo … Ba, egingo dute.  2070…? lekutan da ¡

Planeta dagoeneko industria aurreko garaian baino 1,1 gradu beroago dago  eta uste da mende bukaerarako 2 graduko igoera ere eman daitekeela (eta hitzarmena sinatu zenetik darabilgun joera ikusita, uste izatetik baieztapenaren bidera goaz, aldatz beheran gainera eta artean, abiadura bizian).

Eta nago lehen lerroan beharko lukeen / genukeen auziari distantziaz, ez axolakeriaz begiratzen ez ote diogun.

Arazo nagusienetako bat, gaur gaurkoz, herrialde kutsatzaileenak ez direla Parisen ezarritako helburuak betetzen ari (gu ez omen gaude kategoria horretan baina gu ere ez gara etxeko lanak egiten ari, gero ikusiko dugun bezala); artean herrialde batzuek (AEB, Australia, Brasil esaterako) boikot argia egiten ari dira.

“Jadanik izandako berotzea atzera bueltarik gabekoa da, itsasoak xurgatu egin duelako energía gehigarri horren %90 a eta milaka urte iraungo duelako bero horrek bertan”, dio hitzarmena sustatu duen kide batek.

Honek eragingo lituzkeen zenbait ondorio datuetan jarriko ditugu (guk geuk, bizi garen planetako mikra honetan  pairatuko ez ditugunak baina gure ondorengoei herentzia polita utziko dieguna):

– Bi graduko igoerarekin uholde arriskua %170 haundituko da.

– 1, 5 graduko igoerarekin (gogoan har 1, 1 ean gaudela dagoeneko) 20 urtetik behin 2.000 milloi persona muturreko bero boladen menpe izango da.

– Bi graduko igoerarekin Artikoko izotza 10 urtean behin urtuko litzateke.

– 1, 5 graduko igoerarekin munduko koral uharri guztiak desagerrarazteko zorian jarriko lirateke.

– Jendarteak halabeharrezko herrialde desplazamenduak, ezin konta ahala.

. …

Hauxe, besteak beste, datorkiguna. Baina hau bezain larria da zer egin dugun azaleratzea, guetariko bakoitzak dugulako, bai,  gure eragile- kuota:

• 60 hamarkadatik, 9.600 gigatona izotz (gigatona bat:1 milla milloi tona) galdu da munduko mendietako glaziarretan.
• Itsasoak 2, 7 zm ko igoera izan du.
• Itsas artikoak 7 millo km 2 ko izotz hedadura zuen 80 hamarkadan; 4, 5 orain.
• 2019 an 24 milloi hektarea baso desagertu ziren munduan.
• Soiltze erritmo honetan, Amazoniako oihana bost hamarkadaren buruan desagertu daiteke.
• 2019 an gertakari meteorologikoek 22 millio lagun barne – migratzaile eragin zituen eta mende amaierarako 250 milloi aurreikus daitezke.
• 543 bonba atomiko lehentu ditugu atmosferara.
• Txina munduan CO 2 gehien isurtzen duen herrialdea da eta %40 an murriztu beharko luke ikatzaren erabilera (121 ikatz planta berri eraikitzen ari dira).
• ….

Eszeptikoenek diote aurreko garaietan ere izan direla bizidunen desagerketa masiboak, klima aldaketa bortitzak… BAINA EZ HORREN DENBORA LABURREAN ERAGINDAKOAK.

Nork sortu du hau?

Besteak beste, hau irakurtzen ari zaren zerorrek.  Lehen aipatu dugu gu geu ere (garapen jasangarria kontzeptua barra barra darabilgunak baina ez dugunak asmatu aplikatzen, beraz oximorontzat jotzen jarraituko dugu; bizitza jasangarria da behar duguna) ez gabiltzala etxeko lanak betetzen ari.

2019 an Eusko Jaurlaritzak klima larrialdia sinatu zuen solemnitate haundiz  baina…

• 2015 etik, EAE n berotegi gasen isurketak % 1,5 haunditu dira.
• Euskal herritarrok 9,1 tona CO 2 isurtzen dugu (Europa Batasuneko herritarrek 7 tona).
• Gure aztarna ekologikoa 2, 6 koa da (hau da, munduko biztanle guztiek guk bezala kontsumituko balute, bi planeta eta erdi beharko lirateke gu bizi garen moduan bizitzeko).

Artean bioaznistasunaren galerak eragin eta sortutako birus  madarikatu hau bisitan etorri zaigu eta arnasbideetan mozala jarriarazi digun bezala, begietan eta kontzientziatan estalkia jarri digu, estalki arriskutsua inondik inora.

Bada garaia klima larrialdia lehen lerroan jartzearena. Bada garaia datozenei etorkizuna lapurtzeari utzi eta neurriak hartzearena.  Bada garaia ur gaineko bitzetatik ur sakonetan  igerian hastearena

Ezinbestean bizitza deserosoagoa beharko dugu garatu eta mozala eta beste hainbat neurri murriztaile jarri zaizkigun bezala, klima larrialdirako beste horrenbeste indarrean beharko lirateke, baina … Noiz arte?

Roman Martinez

Aditu batzuek diotenez, COVID-aren ondoren etorriko den hurrengo olatua krisi energetikoa izango da. Bere momentuan, 2020ko urtarrilean, COVID-ari kasu handirik ez niola egin aitortu beharra daukat, eta konturatu orduko etxetik ezin irten nengoen, balkoian arrabola egiten auzokideak bingora jokatzen zuten bitartean…
Beraz, oraingoan hurrengo olatua izan daitekeenari buruz informatzea erabaki dut. Interes berri horren eta nire lanaren baturatik hurrengo azterketatxoa irten da. Ingeniari guztioi, aldez aurretik, barkamena eskatzen dizuet azterketan zehar egindako akats edota konparaketa xelebreak direla eta.

Irudia: Graeme Mackay

Kiroldegiko datuak:

Instalakuntzak

Igerileku handi bat:  574 m³

Igerileku txiki bat: 105 m³

Spa: 65 m³

Kiroldegiko bestelako instalakuntza eta zerbitzuak: 2 sauna, kantxa bat, gimnasio bat, jarduera anitzetarako 3 gela…  Kiroldegi oso osatua dela esan daiteke, gainera eraikina nahiko berria denez sorreratik eguzki plakak instalatu ziren energia gutxiago kontsumitu eta CO2 gutxiago isurtzeko asmoz.

Urtean 344 egun dago zabalik, eta, guztira 4074 orduz zabalik dagoenez, eguneko batezbestekoa dira 11,84 ordu.

Erabilerak:

Urteko erabilerak: 153.897

Orduko erabilerak: 37,77 erabiltzaile orduko.

Energia Gastua:

Energia Gastu totala (Argindarra + gasa): 2.063.085,00 Kw/h

Argindarra: 781.021 Kw/h Totalaren % 38a.

Gasa: 1.282.064 Kw/h Totalaren % 62a.

Ura: 10.959 m³

Horiexek datuak. Asko? Gutxi? Datuak ulerkorragoak egin ahal izateko konparaketak egingo ditugu.

Hasteko energia gastuak Kg CO²-ra pasako ditugu, eta kotxe batek kilometroko isurtzen dituen Kg CO² datuekin alderatuko ditugu.

Alde batetik, aipatutako Kw/h energia gastuak Kg CO²ra pasatzeko, Reek [1] egindako txosten batean oinarrituta, Espainiako sistema elektrikoan 2018an sortutako CO²/kWh-ren batezbesteko emisioa lortzen da. Beste alde batetik, Master amaierako lan batetik atera dut [2] 2. CO²/kWh isurketa koefizientea, kasu honetan gas naturala erregaia duen galdara batentzat. Azkenik, Espainiako industria, energia eta turismoko ministeritzak argitaratutako dokumentu ofizialeko datuak [3] ikusiaz baieztatu dut.

Datu bitxi bezala, kWh, KgCO²ra pasatzeko erabilitako koefizienteak ikusi, bai, argindarrarena altuagoa da, argindar gehienaren jatorria zein den ondoriozta dezakegu.

Europar Batasunak ezarritako azken legeak, 95 g/km-ra mugatzen ditu Europan salgai dauden turismo guztien batezbesteko CO² isurketak. Hala ere, oraindik zenbaki horietatik urruti gaude JATO dynamics-ek argitaratutako ikerketaren arabera  [4] 2019an batezbesteko CO² isurketak 121,8 g/km-koak izan ziren.

Guzti hori jakinda hortxe berriz ere aurreko taula:

Datu horiek eta erabilera datuak gurutzatzen baditugu:

Hau da, ordu beteko erabilera bakoitzari dagokion CO² isurketa, kotxez 24,2 Km egitearen antzekoa dela ondorioztatu dezakegu. Bakoitzak baloratu dezala hori asko edo gutxi den.

Eta ur gastua? Asko ala gutxi da?

Ur gastu totala:  10.959 m³ = 10.959.000 l.

INEren datuen arabera [5], 2018an EAE-ko biztanle bakoitzak egunean 104 l. ur kontsumitu zituen, hau da, urtean 37.960 l.

Datuak gurutzatzen baditugu, kiroldegiko ur gastuarekin urtebetez 288,70 biztanle bizi ahal izango ziren.

Beste datu bat; kontutan izanda legez egunero igerileku bakoitzaren uraren %5 berriztu behar dela, aztertu berri dugun kiroldegi honetan, soilik legeak dioena betetzeko egunero igerilekuetako 37,2 m³ ur bota behar dira, hau da 37.200 l ur galtzen dira «alperrik» egunero.

Hurrengo atal batean aipatutako ur eta energia gastu edo galera hori non eta nola ematen den aztertuko dugu.

P.D.: Guzti hau irakurri ostean, kiroldegi batek suposatzen duen energia gastuarengatik edota CO² isurketagatik beldurtu denarentzat azken taula manipulatzaile bat:

BIBLIOGRAFIA:

[1]  REE (Red Eléctrica España), Informe Sistema Eléctrico Español 2018, consulta en: Informe del Sistema Eléctrico Español 2018 (ree.es), febrero 2021.

[2] Rivero Beltran, Julio. (2020) Estudio energético de una piscina cubierta de la Comunitat Valenciana. Análisis y propuestas para una mayor eficiencia energética. Trabajo Final de Máster Máster Universitario en Ingeniería Industrial.

[3]  Factores de emisión de co2 y coeficientes de paso a energía primaria de diferentes fuentes de energía final consumidas en el sector de edificios en España. Consula en: https://energia.gob.es/desarrollo/EficienciaEnergetica/RITE/Reconocidos/Reconocidos/Otros%20documentos/Factores_emision_CO2.pdf febrero  2021

[4] JATO New car CO2 emissions hit the highest average in Europe since 2014, consulta en: https://www.jato.com/new-car-co2-emissions-hit-the-highest-average-in-europe-since-2014/ febrero 2021.

[5]  Instituto Nacional de Estadística: Estadística sobre el Suministro y Saneamiento del Agua Año 2018, consulta en: https://www.ine.es/prensa/essa_2018.pdf febrero 2021.

KRISI ENERGETIKOARI BURUZ GEHIAGO JAKITEKO:

[6] Turiel A. Licenciado en físicas, en matemáticas y en física teórica. Investigador científico en el Instituto de Ciencias del Mar de Barcelona, CSIC. Consulta en: https://crashoil.blogspot.com/

[7] Narvarte L. Doctor Ingeniero en Telecomunicaciones, Profesor Titular de la ETSIS Telecomunicación, Campus Sur, UPM. Crisis energética y Cambio climático. Consulta en: https://www.youtube.com/watch?v=b-od9zYq_YI

[8] Turiel A. (2020) Petrocalipsis: Crisis energética global y cómo (no) la vamos a solucionar. Editorial Alfabeto.

Athlonek, Hazitek – enpresa I+G bultzatzeko laguntza programak diruz lagundutako 3 proiektutan hartu du parte.

Eusko Jaurlaritzak eta Europar Batasunak 2014-2020 euskualde garapenerako europar funtsaren (EGEF) bitartez kofinantzatutako Hazitek deialdirako 3 proiektu aurkeztu zituen 2020-2023 eperako. Proiektu hauek beste enpresa eta erakunderekin elkarlanean aurkeztu ziren eta denak pertsonen osasunarengan eragitea dute helburu.

Jarraian ezagutuko ditugu diruz lagundatuko hiru proiektuak:

ZL-2020/00608, ESCSalud. Eskola Osasungarrien diagnostikorako eta interbentziorako tresna baten sorrera.

ZL-2020/00575. FRAGICare. Heldu hauskorrek, etxean jarduera fisikoa eigteko plataforma, beraien bizikalitatea hobetzeko helburuarekin.

ZL-2020/00618, Paintech. Bizkar min kronikoa duten gaixoek, jarduera fisiko eta bizimodu osasuntsuen ohiturak hartzeko plataformaren sorrera.

Ikusten duzuenez, Athlonek, bere misioa jarraituta proiektu berritzaileak garatzen jarraitzen du.

¿Pruebas de esfuerzo? no gracias.

Dudas, dudas…y más dudas.

Tocan tiempos difíciles. Nuestras abuelas y abuelos nos dicen que ahora nos toca aguantar, aguantar y seguir.

En este largo y duro año nos hemos lanzado a la aventura de sudar en casa. Para ello nos hemos comprado diferentes aparatos de gimnasia, esperemos que no acaben convertidos en percheros para la ropa.

Por fin, en estos momentos ya podemos realizar actividad física al aire libre, podemos acudir a los gimnasios y a los polideportivos. Hemos pasado de la habitación de casa a espacios más amplios, casi como antes de que esta pesadilla comenzara.

¿Hemos apreciado cambios en el servicio de medicina deportiva?

En el deporte federado, más en concreto hablamos de nuestros chavales y chavalas que se hallan en plena fase de crecimiento y desarrollo. Es una pena, pero en estas edades podríamos decir que se ha perdido un año. No hemos observado la progresión esperada, no han conseguido las mejoras esperadas. En la gran mayoría de los casos no han conseguido acercarse a los datos que obtenían en 2019, lo dicho, un año perdido.

En segundo lugar hablaremos de los adultos, del deporte ocio. Este grupo de personas se halla desmotivada, muchas de las pruebas a las que acudían no se han realizado y parece que este año tampoco se vayan a realizar. No tienen objetivos claros y les está costando mucho ponerse las zapatillas.

En este grupo quienes acudieron al finalizar el confinamiento domiciliario, allá por mayo junio, vimos que necesitaban un mayor esfuerzo para el mismo trabajo, les costaba más realizar lo que antes realizaban de una manera más cómoda. Aumentaban mucho las pulsaciones y raramente mejoraban las marcas anteriores.

Aquellas que acudieron hacia finales de otoño y las que están acudiendo ahora al final del invierno, vemos que al inicio del ejercicio la progresión es buena, tienen una respuesta adecuada, pero cuando el esfuerzo se hace más exigente la progresión y el rendimiento disminuyen, cuesta mucho que las pulsaciones suban y raras veces consiguen los resultados que obtenían con anterioridad. Podríamos decir que poco a poco van consiguiendo las adaptaciones al esfuerzo que antes poseían.

Visto todo lo anterior debemos resetear la actividad, deberemos tomárnoslo con calma, ir progresando poco a poco. Deberemos modificar los ritmos de entrenamiento, utilizar los ritmos bajos e ir aumentando el tiempo y la intensidad del esfuerzo de forma muy progresiva.

Desde el punto de vista preventivo y de la salud sí que hemos apreciado un mayor número de alteraciones en el electrocardiograma de esfuerzo, un mayor número de arritmias, sobre todo en el grupo de los adultos. Por lo que recomendamos, aún no teniendo objetivos claros, seguir realizando las pruebas de esfuerzo tal y como veníamos realizando con anterioridad.

Mientras tanto seguiremos con dudas y más dudas.

Kirol Medikuntza taldea

Urteak aurrera doazen heinean geroz eta arruntagoa da “ez dut lehen neukan oreka”, “asko erortzen naiz”, “hanketan indar gutxiago dudala sumatzen dut”… bezalako esaldiak entzutea. Guzti honek gaitasun funtzionalaren galerari erantzuten dio, non, adinarekin areagotu egiten den, batez ere, 75 urtetik gorakoetan eta emakumezkoen kasuan gehiagotan emanez.

Gaitasun funtzionalaren galera honek, gure egunerokotasuneko ekintzen ahultzea, erorketa arriskuaren areagotzea eta norbanakoaren independentziaren galera dakar, besteak beste, bertan eragiten duten faktore garrantzitsuenetak bi izanik: jarduera fisiko eza eta sedentarismoa.

Bi kontzeptu hauek jomuga bezala hartuta, Aretxabaletako udalak 2016tik Atxabaltamugi! (Jarduera Fisiko eta Kirolaren Orientazio Zerbitzua) proiektuaren aldeko apustua egin du, bere herritarrak ohitura aktiboago eta osasungarriagoetan ahalduntzeko asmoz.  Ez da erronka makala gero!!!

Honela, 2021ean, beste hainbat helbururen artean, adinekoen gaitasun funtzionalaren neurketa eta lanketa ipini du erronka bezala. Izan ere, Munduko Osasun Erakundean hitzetan; “adinekoen osasuna hobekien neurtzen den bidea funtzioen bidezkoa da”.

Beraz, 70 urtetik gorako Aretxabaletar talde bat hartu eta lehen neurketa bat burutuko zaie; gaitasun funtzionala, erorketa arriskua, jarduera fisiko maila (IPAQ), elikadura ohiturak eta lesio muskulu-eskeletikoen test-ak burutuz. Neurketa burutu ondoren, 3 hilabetetako eskuhartzea burutuko da, 30’tako saio praktiko pertsonalizatuak burutuz (indar, oreka, martxa, malgutasun… ariketak aurrera eramanaz) eta ondoren, 2. neurketa bat burutuko da lehen neurketarekin alderatzeko asmoz.

GOAZEN BA!!!

Maialen Alkorta, Atxabaltamugiko teknikaria

Guztiok gogoratzen dugu Batxilergoko etapan izandako ikasketa erritmo frenetiko, gustoko ikasketak egiteko nota lortzeko presioa, selektibitatearen amets gaiztoa… Honi, nerabezaroaren aldaketa fisiologikoak eta gaur egun gizarte mailan bizi dugun egoerari gehitzen badizkiogu, ikasleak oso sensible dauden egoera baten aurrean lan egitera eramaten gaitu.

Eta osagai horiekin, nola eraiki dezakegu Gorpuntz Hezkuntza esanguratsu bat?

Athloneko Arizmendi taldean bi dira gure zutabe nagusiak: ikasleak beraien ikasketa prozesuko protagonista izan behar direla eta pertsona aktibo eta osasuntsuak hezitu nahi ditugula.

Helburua lortzeko, hiru ikaskuntza esperientzia erabiltzen ditugu. Alde batetik, asteroko Gorputz Hezkuntza saioak ditugu, non ikasleei protagonismo guztia ematen diegun, irakasleak beraien bidelagun bihurtzen garelarik. Horrela, beraien interesetatik abiatuz, norberarentzako zein ikaskideentzako saioak antolatu eta aurrera eraman behar dituzte. Modu honetan, aisialdi aukera ezberdinak ezagutzen dituzte eta aldi berean, etorkizuneko hezitzaile edo monitore izateko trebatzen dira.

Bestetik, hiruhilabetean behin 3 astez aurrera eramaten diren PROIektuetan parte hartzen dugu, Kulturartekotasuna,  Afrika eta Personal Trainer deiturikoetan hain zuzen ere.  Ikaskuntza esperientzia honi esker, arlo motorra baliatuz ikasleen gaitasun kritikoan eragin dezakegu. Gainera, sortzaile bihurtzen dira eta ikasle askok gure jakintza esparrua aukeratzen dute sorkuntza eta ideia ezberdinak plazaratzeko.

Oporrak ere aprobetxatzen ditugu, ikasleak aktibo mantendu eta lagunartean zein familian gozatu dezaten. Horretarako, Txirloen Erronka egitera animatzen ditugu. Jolas proposamen honekin ikasleak txirloak lortzen dituzte taldean gustuko dituzten ekintzak eginaz (mendira joan, dantzatu, paseatu, bizikletan ibili, bakarkako zein taldekako kirolak egin…). Horrez gain, herrietan antolatzen diren ekintza berezietan (herri lasterketa herrikoiak, plazetako euskal dantzak…) parte hartuz, txirlo gehigarriak lortzen dituzte. Beraz, opor garaian aktibo mantentzeaz gain, herriko ekimenetan ere eragile eta protagonista bilakatzen dira gure ikasleak.

Guzti hau Batxilergoko lehenengo mailan eramaten dugu aurrera. Bigarren mailan ordea, gure arloak ez du presentziarik. Dena den, ikastolako azken urte horretan dauden ikasle ugarik, Gorputz Hezkuntza benetan faltan nola botatzen duten aditzera ematen digute. Hori da guretzako feedback– ik onena eta gure arloa bide egokitik bideratzen ari garela berresten digu.

Arizmendi ikastolako Almen guneko Heziketa Fisikoko irakasle taldea.

Aste honetan irakurritako azken artikulu zientifikoak honakoa zioen: irudi froga batek %400 areagotzen du beharrezkoa ez den kirurgia bat egiteko arriskua. 

Esaldi hori irakurtzean, fisioterapeutok kontsultara paziente berri bat datorrenean hainbestetan bizi dugun egoera etorri zait burura.  Pazienteak bere burua aurkeztu aurretik, berezko izena duen mediku espezialistak, hainbeste dei eta itxaronaldiren ostean, eman dion irudi frogaren txostena luzatzen dizu.

Irudi froga batek, erradiografia zein erresonantzia magnetikoak, gorputzeko egituren eta ehunen ( hezurra, muskulua, nerbioa zein erraiak) egoera fisikoaren berri ematen du soilik. Baina ezin dugu ahaztu, aurrean daukagun pertsonak mina zein beste estimulu askoren pertzepzioa jaso eta interpretatzeko gai den nerbio sistema konplexua daukala. Irudi batek ez du minaren intentsitatea, kokapena eta motaren inguruko informaziorik emango, ezta pertsona horrek sentitzen dituen emozioen, bere hezkuntza eta ulergarritasun mailaren berri emango.

Oro har, irudi frogetan azaltzen diren aztarnak, gorputzak adin konkretu batetik aurrera jasaten dituen aldaketa fisiologikoak dira, hau da, berezkoak eta naturalak.

Ehunaren kalte edo lesioa handia izateak ez du esan nahi mina handiagoa izango denik. Kaltea eta mina bereizi behar dira, erdaraz daño no es lo mismo que dolor (Arturo Goicoechea). Mina, gure garunak egiten duen interpretazio bat da. Hau da, ehunak kalte edo lesio bat izan dezake eta ez dugu zertan mina sentitu edo alderantziz, ehunetan inongo kalterik izan gabe garunak minaren interpretazioa egin dezake. Aurrez izendatutako Goicoechea neurologoak dioen bezala, gorputzak ez ditu bihozkadak, garunkadak baizik.

Fisioterapeutok, beste profesional askok bezala, tresna ezberdinak dauzkagu diagnostiko funtzional bat egiteko. Arrazonamendu klinikoa burutu behar dugu, anamnesi edo galdeketa sakonaz, azterketa funtzionalaz eta haztapenaz Ez dugu gure hipotesia irudi froga bakar batean oinarritu behar, aurrean daukagun pertsona entzun behar dugu, ezagutu.

Tratamenduaren lehen pausua, hor hasten da.

Iritsi zaigu urte berria. Eta heldu da, gainera, elurtuta. Elur urte, gari urte dio esaera zaharrak, eta dugun ilusioa indartzen digu horrek. Izan ere, euskal tradizioaren arabera, elurte handien urtean uzta oparoa izan ohi da.

Athlon kudeaketako proiektuan, Sintagmiarekin batera, lurra lantzen eta hazia ernetzen jarraituko dugu, ondoren zer jorratu izateko. Iazkoa gogorra eta latza izan bazen ere, ilusio handiarekin hasi dugu urtea, ez dugu beste modurik ezagutzen edo ulertzen-eta.

Lemoako kiroldegiaren esleipena eskuratu genuen iazko urtearen hondarretan, eta Oñatiko beste lehiaketa batera ere aurkeztu ginen, kontu beraren itxaropenean. Etsia hartzea ez da aukera bat, eta horretan darraigu. Bizi ditugun garaiotan, baita ere, herritarrok merezi dugu udal kiroldegietan zerbitzu duinaz gozatzea, eta horretan ahalegintzen gara gure lan talde guztia.

Ahalegin horrek, elurraren indarrarekin batera, uzta ederra ekarriko digulakoan gaude. Eta gurako genuke gure ingurukoek ere noranzko berean arraun egitea. Artikulu honek, hortaz, ez dauka aparteko helbururik ondorengoa opatzekoa besterik: guk dugun indarra eta kemena gure kide zein gainontzekooi, baita ere, luzatzea.

Urte berri on!

Iñigo Murgiondo