Blog honetan behin baino gehiagotan hitz egin da gure ikasgaiaren (Gorputz Hezkuntza, Heziketa Fiskoa….) onuren inguruan: pertsonaren garapen integral eta harmonikoa alderdi gorpuztu, intelektual, afektibo eta sozialetan, sedentarismoari aurre egin , gorputzak osasuntsu mantendu, koordinazioa, joko jolasen barne dinamikak ulertu, , talde lana, gaixotasunak ekiditu, ohiturak hartu, errespetua, estrategia… Zerrenda amaigabea eta benetan aberatsa izan daiteke astean bi ordu edo ordu eta erdiko saioak dituen 2.mailako ikasgai batentzat.
Baina gaur gure ikasgaiak eskaintzen dituen integratzeko aukerei buruz hitz egingo dut.
Ikastetxeak momentu honetan integrazioa eta inklusibitatearen laborategi dira. Alde batetik, neuroaniztasunaren gorakadak (TADH, dislexia, diskalkulia edo gaitasun handiak) irakaskuntza pertsonalizatuagoa eta dinamikoagoa eskatzen digu. Aditu askok diote adimen artifiziala honi erantzun egoki bat emateko iritsi dela baina oraingoz ez dugu aurrerapauso handirik eman.

Bestetik, errealitate soziolinguistikoak erronka handia dakar: gero eta ikasle gehiago datoz gure ikastetxeetara euskara menderatzen ez dutenak, eta horrek euskararen egoera are larritzen du. Are larriagoa bihurtzen da egoera, euskara menderatzen ez duen ikasle horrek gaztelera ondo menderatzen badu. Askotan berak ulertu dezan eta guk gaztelera badakigunez, gazteleraz egiten diogulako eta euskarazko azalpen gutxi entzuten ditu.
Euskara ez jakiteak askotan euskal kulturara gerturatzeko oztopo izaten da eta hemen dator gure ikasgaiaren indarra. Gorputzaren mugimendua, keinuak eta jolasaren arauak hizkuntza internazionalak dira. Ikasle berri batek ezin badu azalpen teoriko bat ulertu, taldeko jolas baten dinamika «irakurri» dezake kideei begira. Ez du ahozko hizkuntza baten beharrik esperientzia positiboak bizitzeko. Irakasleok erronka handia daukagu, guk prestatzen ditugun saioak , kurrikulumeko helburuak betez, ahalik eta erakargarrienak prestatzen. Bizipenetatik irakurtzen baino gehiago ikasten dela adierazten de Edgar Dale-ren piramidean, eta gure ikasgaiak zerbait badu bizipenak dira.
Ez dugu ahaztu behar inklusio honetan hezkuntza ez formalak daukan indarra. Hezkuntza ez formaleko ekintzak gozamenetik egiten diren jarduerak dira eta berezitasun honetatik tiraka, inklusiorako baliabide garrantzitsu bihurtzen dira. Azken urtean Gipuzkoako Eskola Kirolak jasotako sententziak inklusioaren inguruko hausnarketa bat ere beharko luke baina norberaren zilborrera begiratzeak zaildu egiten du. Eskerrak asteazkenean Bilbon argi printza indartsu batzuk agertu ziren!

Euskara ez dakien ikasle batek euskaraz hitz egiten duten talde batekin bizipen positiboak izanez gero, konfiantza eremu bat bezala ikusi du euskara eta euskal kultura.
Beraz, gizarte bezala daukagun erronka honetan aprobetxatu dezagun gure ikasgaia euskaraz ez dakiten ikasleak euskal lagun taldeak egiteko eta euskal herri euskaldun batean integratzeko.
___________________________________________
Kepa Isasmendi Gabilondo
















