Hemen duzue ikusgai Atxabaltamugi! Jarduera fisikoaren Orientazio Zerbitzurako egin den bideoa.
Atxabaltarrak aktibo bihurtzeko helburuaz, Aretxabaletako Udalak sustatutako eta Athlonek kudeatutako ekimena, herriko eragile ezberdinen lankidetzarekin.
Adin eta gaitasun guztietara egokitutako doako zerbitzua.
Eskola-kirola haur eta nerabeen garapen integralerako funtsezko esparrua da. Jarduera fisikotik eta lehiatik harago, hezkuntza-testuinguru bat da, non balioak lantzen diren, harreman sozialak sendotzen diren eta inklusioa sustatzen den. Helburu horiek erdiesteko, ezinbestekoa da familiaren, ikastetxearen eta inplikatutako eragile guztien arteko lankidetza koordinatua, bereziki eskola-kiroleko koordinatzailearen figura ardatz gisa ulertuta.
Familiak eginkizun erabakigarria du ikasleen kirol-ibilbidean. Haien laguntzak, jarrerak eta itxaropenek zuzenean eragiten dute haurrek eta gazteek eskola-kirola nola bizi duten. Ongizatea, parte-hartzea eta ikaskuntza-prozesua emaitzaren gainetik lehenesten dituen familia-laguntzak giro egoki eta seguruak sortzen laguntzen du. Era berean, familia eta ikastetxearen arteko komunikazio eraginkorrak aukera ematen du zailtasun emozionalak, sozialak edo harremanezkoak garaiz antzemateko, eta horrela eskola-kirola prebentzio eta detekzio esparru bihurtzen da.
Ikastetxeak, hezkuntza-erakunde gisa, eskola-kirola bere hezkuntza-proiektuarekin koherentea izan dadin bermatu behar du. Eskolako eguneroko jardunean txertatutako kirolak funtzio prebentiboa betetzen du sedentarismoaren, isolamendu sozialaren, jarduera fisikoaren uzte goiztiarraren eta zenbait arrisku-jokabideren aurrean. Horrez gain, ikasleen inklusioa, autoestimua eta elkarbizitza lantzeko eta behar izan espezifikoak antzemateko aukera eskaintzen du, beti ere esku-hartze hezitzaile eta koordinatu baten baitan.
Testuinguru honetan, eskola-kiroleko koordinatzailearen figura berebizikoa da. Profesional honek balioetan oinarritutako kirol-proiektu bat diseinatu, garatu eta ebaluatzeko ardura du, errendimendu hutsa helburu nagusitzat hartu gabe. Bere eginkizunen artean daude entrenatzaileen orientazioa, jardueren plangintza pedagogikoa, talde-giroaren zaintza eta familiekin lotura egonkorra sustatzea. Koordinatzaileak eragileen arteko kohesioa bermatzen du, ikuspegi partekatua eraikiz eta hezkuntza-irizpideak lerrokatuz.
Azken urteotan, eskola-kirolaren izaera hezitzailea ahultzen ari dela antzeman da, errendimenduak eta emaitzek gero eta protagonismo handiagoa hartu dutelako. Joera horrek presio egoerak, parte-hartze desorekatuak eta kirol-uztea eragin ditzake. Hala ere, azpimarratu behar da kirola, berez, pertsonen garapenerako tresna dela, eta bere balio nagusia ez dagoela emaitzan bertan, baizik eta prozesuan zehar eskuratzen diren ikaskuntzetan.
Era berean, garrantzitsua da adieraztea lehia ez dela kontraesankorra hazkunde pertsonalarekin edo kirolarekiko pasioaz gozatzearekin. Ikuspegi hezitzaile batetik ulertutako lehiak ahalegina, frustrazioaren kudeaketa, errespetua eta norbere burua gainditzeko gaitasuna garatzen laguntzen du. Gakoa da lehia nola antolatzen eta bideratzen den, eta emaitzari zer leku ematen zaion hezkuntza-prozesuaren barruan.
Familia, ikastetxea eta kirol-arloko profesionalen arteko koordinazio eraginkorra dagoenean, eskola-kirola garapen pertsonalerako, sozializaziorako eta inklusiorako esparru egonkor bihurtzen da. Ikasle bakoitzak bere lekua aurkitu eta bere gaitasunen arabera parte hartu ahal duen gunea da, ingurune seguru eta hezitzaile batean.
Ondorio gisa, eskola-kirolaren zentzu hezitzailea indartzea pertsonak, prozesuak eta balioak erdigunean jartzea da. Ikuspegi pedagogikoa duten profesionalek gidatutako eta familia zein ikastetxearen inplikazioarekin eraikitako proiektu koordinatuen bidez, posible da eskola-kirol prebentiboa, inklusiboa eta garapen integrala sustatzen duena sendotzea, lehiari uko egin gabe, baina beti ere helburu nagusia ikasleen ongizatea eta hazkundea direla ulertuta.
_____________________________________________
Xabier Armentia – Eskola kiroleko koordinatzailea
Ariketa fisikoa, tratamenduaren oinarri nagusia
Minbizia duten edo izan duten pertsonek askotan erronka fisiko eta emozional handiei egin behar diete aurre. Tratamenduek gorputza ahuldu dezakete, nekea areagotu eta eguneroko jarduerak zaildu. Testuinguru horretan sortu da “Minbiziaren aurrean Indartsu” programa: ariketa fisikoa tresna terapeutiko gisa erabiltzen duen esku-hartze multidiziplinarra, Athloneko zerbitzu ezberdinez osatutakoa.
Ariketa fisikoaren onura nagusiak
Azken urteetako ikerketek argi erakutsi dute ariketa fisikoak onura handiak dituela minbizia duten pertsonengan. Kirol Medikuntzako Amerikako Elkartearen (ACSM) arabera, jarduera fisikoa egiten duten pazienteek ondorengoa lortzen dute:
Horregatik, gaur egun badakigu ariketa fisikoa ez dela osagarri hutsa, baizik eta tratamenduaren parte aktiboa izan daitekeela.
Pertsona bat, prozesu bat
“Minbiziaren aurrean Indartsu” programaren oinarria tratamenduaren inidibidualizaio eta pertsonalizazioa da. Minbiziaren prozesua eta bizipena ez dira berdinak pertsona guztientzat, eta horregatik, ariketa-programak ere ezin dira estandarizatu.
Programa hasi aurretik, paziente bakoitzak hasierako balorazio funtzionala egiten du, eta horren arabera diseinatzen da bere ariketa plana. Prozesu guztia osasun eta jarduera fisikoko profesionalek gainbegiratzen dute.
Talde multidiziplinarra
Programak hainbat profesionalen arteko elkarlana sustatzen du:
Programaren jarraipena egiteko, inplikatutako profesionalak 8 astero (gora-behera) bilduko gara. Helburua argia da: ariketa fisikoa modu seguru, eraginkor eta jarraituan integratzea pazientearen egunerokoan.
Helburua: autonomia eta bizi-kalitatea
Sei hilabeteko iraupena duen programa honek ez du soilik hobekuntza fisikoa bilatzen. Helburua da pazienteek:
Azken finean, indartsuago sentitzea, bai fisikoki eta baita emozionalki ere.
Gaur egun badakigu: ariketa fisikoa, ondo egokitua eta profesionalek gainbegiratua dagoenean, osasunerako aliatu indartsua da minbiziaren aurrean.
_______________________________
Ainhoa Gonzalez eta Miren Larrañaga
El deporte escolar constituye un espacio privilegiado para el desarrollo integral de niños, niñas y adolescentes. Más allá del ejercicio físico y de la competencia, es un ámbito educativo donde se construyen valores, se fortalecen vínculos sociales y se promueve la inclusión. En este sentido, el acompañamiento coordinado de la familia, el colegio y los distintos agentes implicados “con especial protagonismo del coordinador deportivo” resulta clave para sostener un proyecto que ponga a las personas en el centro.
La familia desempeña un papel fundamental en la experiencia deportiva de los estudiantes. Su presencia, apoyo y mirada influyen directamente en cómo los niños y jóvenes viven el deporte. Cuando el acompañamiento familiar prioriza el bienestar, el disfrute y el proceso de aprendizaje por encima del resultado, se contribuye a generar entornos seguros y emocionalmente saludables. Además, una relación cercana entre familia y escuela permite detectar de manera temprana posibles dificultades, tanto a nivel social como emocional, haciendo del deporte escolar un espacio de prevención y detección.
El colegio, como institución educativa, tiene la responsabilidad de garantizar que el deporte escolar esté alineado con su proyecto pedagógico. El deporte, integrado en la vida escolar, se convierte en una herramienta preventiva frente al sedentarismo, el aislamiento social, el abandono temprano de la actividad física y determinadas conductas de riesgo. A su vez, permite detectar situaciones de exclusión, falta de autoestima o dificultades de convivencia, que pueden ser abordadas desde una intervención educativa coordinada.
En este entramado, la figura del coordinador deportivo escolar adquiere un rol central. Este profesional es el encargado de diseñar y sostener un proyecto deportivo basado en valores y no en el rendimiento puro. Su función va mucho más allá de la organización de entrenamientos y competiciones: implica acompañar procesos, formar a entrenadores, cuidar los climas de grupo y generar vínculos sólidos con las familias. El coordinador actúa como nexo entre los distintos agentes, alineando expectativas y reforzando una visión común del deporte como herramienta educativa.
En los últimos tiempos, el deporte escolar ha ido perdiendo fuerza en su dimensión formativa, ya que el rendimiento y el resultado están ocupando un lugar cada vez más central. Esta tendencia puede generar presión, exclusión y abandono, alejando a muchos niños y jóvenes de la práctica deportiva. Sin embargo, no debemos olvidar que el deporte es, ante todo, una herramienta para el desarrollo de las personas, y que su valor educativo no reside únicamente en ganar, sino en todo lo que se aprende en el camino.
Es importante subrayar que competir no va en contra de crecer ni de disfrutar de la propia pasión. La competencia, entendida desde una perspectiva educativa, puede ser una poderosa fuente de aprendizaje: enseña a esforzarse, a gestionar la frustración, a respetar al rival y a superarse. El desafío está en cómo se compite y qué lugar se le otorga al resultado dentro del proceso formativo. Cuando el deporte escolar se construye desde una coordinación comprometida, con la familia y el colegio como aliados, se transforma en un espacio de desarrollo personal, socialización e inclusión. Un lugar donde cada estudiante encuentra su sitio puede expresarse a través del movimiento y desarrollar su pasión en un entorno cuidado y significativo.
En conclusión, recuperar el sentido educativo del deporte escolar implica volver a poner el foco en las personas, en los procesos y en los valores. A través de proyectos coordinados, liderados por profesionales con mirada pedagógica, es posible construir un deporte escolar que prevenga, incluya y acompañe, sin renunciar a la competencia, pero entendiendo siempre que el verdadero triunfo es el crecimiento integral de quienes lo practican.
Xabier Armentia – Coordinador Deporte Escolar
Jendartean, orokorrean, eta gure organizazioan, bereziki, berdintasuna lortzeko bidean lan egiten darraigu. Eta horren adierazgarri gurako genuke azalpen xume eman. Izan ere, uste dugu 2025. urtea oparoa izan dela ibilitako bidean.
2023. urtearen amaieran onartu zen enpresaren I. Berdintasun plana. Aipatu planak 2024-2027 bitarteko konpromisoak biltzen ditu. Enpresaren uneko diagnostikoa egiteaz gain, enpresan bertan berdintasuna lortzeko zenbait ekintza aurrera eramatea eskatzen du, noski.
2025. urterako 21 konpromiso definitu genituen, eginbeharrei baliabideak esleituz eta konpromisoak kronograma batean txertatuz. Prozesua, noski, berdintasun batzordeak ikuskatu eta landu du.
Ekintzak, oro har, 5 ataletan sailkatzen dira: jarraipena, formakuntza-plana, kanpaina eta saioak, legezko neurriak eta soldata eta lanpostuak. Ondoriozta daitekeen moduan, konpromisoak modu askotakoak dira, baina, laburbilduz, honatx aurrera eramandakoak:
2025. urteko konpromisoak beteta, orain lana 2026. urteko ekintzak aztertu, baliabideak esleitu eta kronograma batean ezartzea izango da. Ekintzen artean, batzordea bildu eta aurrera eramandako ekintzak komunikatzea urtero errepikatutakoak izan arren, zenbait konpromiso berri izango ditugu aurten ere betetzeko, eta horretarako sormena lantzea ezinbestekoa izango da. Eta hori guztia gustuko dugu.
Azkenik, eta foroa aprobetxatuz, eskertu gura dugu 2025. urteko maiatzaren 19an Emakunde-Emakumearen Euskal Erakundearen zuzendariak egindako ebazpena, non Athlon Kudeaketa SLri emakumeen eta gizonen berdintasunerako lankidetza-erakundearen izaera aitortu zion.
________________________
Alazne Agirrezabalaga
Athlon Koop E-ak, Eskola Kiroleko monitereei, beraien lanean erabilgarri den euskarazko formakuntza emateko helburarekin “Gatazken Kudeaketa Eskola Kirolean” ikastaroa sortu du Eusko Jaurlaritzako Kultura eta Hizkuntza Politika Sailaren Hizkuntza Politikarako Sailburuordetzaren babesarekin.
Ikastaro honek, haur eta nerabe garaian eman daitezken gatazkak ulertzeko eta hauek kudeatzeko gakoak ematea du helburu.
Doako ikastaro hau hurrengo estekan topatu dezakezue. Ikastaroa egiteko erregistroa egin behar da.
Aztarna ekologikoa, eguzki sistema, harri sedimentarioak, industria iraultza edo Arkimedesen teorema. Horiek dira Athloneko lankideok azken aste honetan zehar DBH-ko maila ezberdinetako ikasleekin landu ditugun edukiak. Gorputz hezkuntza mimatzen eta zaintzen jarraitzen dugu, baina azken urteetan erronka berrietan ere bagabiltza.
Nolatan ba?
Arizmendi ikastolak disziplina arteko PROIektuen aldeko hautu sendoa egin du eta gure egunerokotasunean horietan burubelarri murgilduta gabiltza. Gaur egungo irakasleon profila polibalentea da eta horrek ikasle talde berberarekin ordu ugari igarotzea ahalbidetzen digu. Modu horretan ikaslea bere osotasunean ezagutzeko eta ulertzeko aukera handiagoa dugu, berak ere gure partetik konfiantza eta segurtasuna sentituz.
Pigmalion efektuak azaltzen duen bezala, ikaslearengan espektatiba positiboak ezartzeak bere garapen akademiko zein pertsonalean sekulako eragina du. Horrela, hezkuntza metodologia berritzaile honen bitartez, ikaslearengan sekulako inpaktua izan dezakegu.
Ardura eta erronka handia dugu aurrean, gure egunerokotasuneko jardunean aldaketa itzela suposatu diguna. Hori bai, BERRIKUNTZArekin guztiz KONPROMETITUTA gaude eta gure onena eskaintzeko TALDE-LANA eta AUTOGESTIOA uztartzen ditugu. Beti ere eta ahal den heinean, ALAITASUNA transmititzen saiatuz.
Bai, ATHLONEKO BALIOETAN oinarritzen gara erronka honi ahalik eta modurik hoberenean erantzuteko. Azken finean, irakaskuntza ikasleentzat esperientzia esanguratsuak eta positiboak sortzean datza eta ATHLON-en zerbaitetan adituak bagara, esperientziak sortzean da.
____________________________________________
Arizmendin lanean ari den Athlon-eko lan taldea
Artikulu hau idaztean, hasieran aipatu nahi nuke nire interesa piztu duela Ketol S.(1) eta lankideek egindako berrikuspen sistematikoaren ondorioek. Bertan adierazten denez, ez da gomendagarri sorbaldako biratzaile-mahukaren (manguito rotadorearen) tendinopatiaren tratamenduan ohikoa den deskonpresio artroskopikoa bezalako esku-hartze kirurgikorik egitea. Egileen arabera, tratamendu kontserbadorea ariketa terapeutikoan oinarritua lehentasuna du, ez delako aurkitu alde esanguratsurik tratamendu kontserbadorea jaso duten pazienteen eta esku-hartze kirurgikoa egin zaienen artean (1).
Beste ikerketa batek ondorioztatu zuen ariketa kontzentrikoetan oinarritutako programa, zein ariketa exzentrikoetan oinarritutakoa, eraginkorrak direla azpiakromialeko kolpea duten pazienteen artean. Bi taldetako partaideek hobekuntza nabarmenak lortu zituzten, bereziki minik gabeko eskapularen mugimenduan, sorbaldaren funtzionaltasunean eta indarrean (2).
Zer esan nahi dut honekin? Gaur egungo praktika klinikoan oraindik ere gutxietsita dago ariketa terapeutikoan oinarritutako programa sorbaldako minaren tratamenduan. Hala ere, nire iritziz, askotan gehiegi jotzen da teknika inbaditzaileagoetara, sinpleak, baina egitura oneko ariketa-programen ordez, nahiz eta ebidentziak argi erakusten duen arren ariketa terapeutikoa ez dela gutxiago.
Argi dago, halaber, zenbaitetan terapia inbasiboagoek edo gailu bidezko tratamenduek onurak ekar ditzaketela. Adibidez, tendinopatia kaltzifikatua duten pazienteetan, uhin-kolpe estrakorporeoak gomendagarriak dira mina, funtzionaltasuna eta bizi-kalitatea hobetzeko, fisioterapia kontserbadoreko beste teknika batzuekin alderatuta (3).
Sarritan, ariketa-terapia ez da sorbaldako minaren tratamenduaren oinarrian jartzen. Horrek kontra egiten dio azken ikerketen emaitzei, non ariketa terapeutikoa beste tratamendu batzuen gainetik jartzen den, bereziki kontrol motorean eta karga progresiboan oinarritutako programek duten garrantziagatik(4).
Zer egin behar dugu profesionalok?
Gure lana da langileei ariketa terapeutikoaren garrantzia erakustea, hezkuntzaren bidez. Egia da batzuetan zaila izan daitekeela, faktore psikosozialek eragina dutelako:
● gainkarga ekiditeko beldurra
● pazientearen motibazioa
● harreman pertsonalak
● lanpostuaren lan-egoera
Faktore horiek guztiak oztopo izan daitezke ariketa bidezko tratamendua arrakastatsua izan dadin. Enpresetan lan egiten dugun profesionalok faktore horiei aurre egin behar diegu, nahiz eta batzuetan erronka handia izan.
BIBLIOGRAFÍA:
_________________________
Ivan López de Arroyabe – Fisioterapeuta
Orain arte, AKTIBATU Legazpi Orientazio Zerbitzuan 100 pertsona ingururi eman diegu arreta, bakoitza bere behar eta egoera desberdinekin. Horri esker, ikusi dut zerbitzuak duen garrantzia herritarren ongizatean ikuspegi pertsonalizatu batetik.
Gainera, herriko hainbat eragilerekin ari gara elkarlanean, helburu argi batekin: Legazpiko biztanleria ahalik eta aktiboena bihurtzea. Lankidetza hori aberasgarria da, sare komunitarioa sendotzen duelako eta ikuspegi zabalago bat ematen digulako.
Hala ere, niretzat aipagarriena izan da KOI taldea sortzea —Koordinazio, Oreka eta Indarra uztartzen dituen saioa—. Talde hau zerbitzuan aktibo dauden pertsonez osatua dago, eta giro bikaina lortu dugu. Egunerokoan ikusten da nola egiten duten aurrera: beraiek kontatzen didate saioetan hasi zirenetik nola hobetu duten eskailerak igotzerakoan, ibiltzerakoan edo sofatik altxatzeko orduan. Horrelako aldaketek erakusten dute benetan merezi duela egiten dugun lana, pertsonen bizi-kalitatea hobetzen laguntzen dugulako.
Horixe da niretzat garrantzitsuena: aldaketa txikien bidez lortzen diren hobekuntza handiak. Horrek motibatzen nau lanean jarraitzera, ilusioz eta gogoz. Gainera, jada baditugu esku artean proiektu berriak, hezkuntzarekin, emakumeekin lotutakoak… eta horrek energia berritu bat ematen dit orain arte bezala jarraitzeko.
_______________________________________________________
Mikel Aramendia
Jarduera fisikoaren orientatzailea
athlonblog.com 